Kodeks żołnierza – Misja a broń – Historia jednostek – Indywidualizacja

Przykład praktyczny – karabin szturmowy piechoty

Przykładem realizacji naszej misji jest chociażby staranny dobór broni, którą posługują się nasi żołnierze. Musi ona z jednej strony, zapewniać bezpieczeństwo żołnierzom i pełną skuteczność w działaniu – z drugiej zaś strony, dawać im możliwość bezkrwawego rozwiązywania sytuacji, w jakich się mogą znaleźć. Taki jest właśnie wielozadaniowy karabin szturmowy ZZM (Zakłady Zbrojne Menii) wz. 09.

Podstawową cechą wyróżniającą ten karabin spośród innych są dwie lufy o różnych kalibrach – większa, mierząca 18 mm i mniejsza – 7,62 mm. Mają one na celu dostosowanie broni do różnych sytuacji na polu bitwy. Oba układy są połączone możliwie intuicyjnie – mają wspólny mechanizm spustowy i prosty system przełączania, który zapobiega pomyłkom nawet w gorączce walki.

Układ kalibru 7,62 mm to broń podstawowa – przystosowany jest prowadzenia standardowego ostrzału karabinu szturmowego – zarówno amunicją ostrą, jak i gumowymi kulami czy pociskami o zmniejszonym ładunku. Drugi układ, w systemie bullpup (magazynek za mechanizmem spustowym) jest przystosowany do strzelania pociskami specjalnymi – sygnalizatorami, flarami świetlnymi, śrutem do strzelb bojowych, a także do użycia najnowszej, sztandarowej broni Surmeńskich Sił Obronnych – niezależnych pocisków taserowych.

Jak wiadomo, taser to broń obezwładniająca za pomocą silnych wstrząsów elektrycznych. Zazwyczaj używana jest w paralizatorach, które mają stosunkowo krótki zasięg ze względu na to, że ich pociski ciągną za sobą przewody. Niezależne pociski taserowe zostały tak zaprojektowane, aby zachować tą samą siłę porażającą, przy zwiększonym zasięgu. Uderzenie pocisku samo z siebie może ogłuszyć, a z pewnością obalić na ziemię – a dodatkowo zawarty w nim ładunek potrafi porazić całkowicie mięśnie trafionego na około minutę. Oznacza to możliwość bezkrwawego i skutecznego obezwładniania uzbrojonych napastników, bez ryzyka dla osób trzecich – np. zakładników używanych jako “żywa tarcza”.

Oba układy uzupełnia montowany w górnej części karabinu zestaw elektroniczny – szesnastokrotna luneta, dalmierz, noktowizor, kamera oraz wzmacniacz komunikacyjny, wzmacniająca osobiste systemy komunikacji używane przez żołnierzy. Zestaw zawiera także głośnik, umożliwiający wzmocnienie głosu. Całość zestawu jest zasilana wysokoenergetyczną, wymienną baterią umieszczoną w kolbie karabinu.

Jak widać, broń ta została zaprojektowana z myślą zarówno o najwyższej skuteczności, jak i o najbardziej pożądanych metodach rozwiązywania sytuacji.