Kodeks żołnierza – Misja a broń – Historia jednostek – Indywidualizacja
Kodeks Surmeńskich Obrońców
Κοδηκος να Συρμενηισκε Αμυνοσε
Biorąc na siebie ciężar podtrzymywania i pielęgnowania ethosu surmeńskiego żołnierza i wojownika, uroczyście przysięgam, z każdym swym oddechem kierować się przykazaniami tego kodeksu, chronić go i wspierać, sumienie według niego kształtować, a przede wszystkim cenić jego nakazy ponad dowódców i złych doradców.
- Naczelną wartością i zadaniem każdego wojownika jest ochrona życia tych, którzy sami bronić się nie mogą. Nie jest zwycięstwem rozgromić przeciwnika – ale obronić tych, nad którymi trzymasz pieczę.
- Każde życie jest cenne, nawet wroga. Nie zabijaj, kiedy nie musisz, a przede wszystkim nie zabijaj bezmyślnie. Zachowaj i uczcij pamięć o poległych wrogach, aby twe serce nie zhardziało i nie zamieniło się w kamień.
- Nigdy, w żadnym przypadku nie krzywdź tych, którzy nie zagrażają bezpośrednio tobie lub innym. Wszelka zemsta jest obmierzła człowiekowi honoru, a zemsta bądź fologwanie swoim żądzom na niewinnych bądź bezbronnych jest po trzykroć obmierzła.
- Zabicie przeciwnika przynosi niewiele honoru, pokonanie go bez pozbawiania życia przynosi go po trzykroć.
- Nieś pomoc medyczną każdemu, kto ją potrzebuje, nie patrząc na jego kolory, służbę czy przewiny.
- Postępuj dzielnie i nie opuszczaj przyjaciół w potrzebie. Dezerter i zdrajca jest po trzykroć shańbiony, a imię jego przeklęte.
- Jeńców wziętych nie prześladuj czynem, słowem bądź zaniedbaniem, aby nie narazić się na hańbę.
- Nie idź do walki z nienawiścią, nie wracaj z niej z żalem.
